The Holy Mountain

Święta Góra wymaga cierpliwości, ponieważ jest mniej zwykłą opowieścią przygodową, a bardziej dziwną, symboliczną podróżą przez obrazy i konfrontacje. Naszym zdaniem jej wielką siłą jest czysta oryginalność wizualnego wynalazku: kostiumy, tableau i surrealistyczne elementy scenograficzne gromadzą się w sposób, który niewiele filmów nawet próbuje. Negatyw jest oczywisty i realny, ponieważ film może wydawać się obcy, jeśli ktoś oczekuje zwykłej logiki fabularnej lub emocjonalnego naturalizmu. W praktyce jest to rodzaj filmu, który ogląda się z pełną uwagą na to, co jest na ekranie, a nie z myślą o schludnym zwrocie narracyjnym. Święta Góra znajduje się daleko od konwencjonalnych filmów przygodowych i bliżej kultowego kina artystycznego, gdzie znaczenie pochodzi z symboli, szoków i wizualnego nadmiaru. Data 1973 roku ma znaczenie, ponieważ umieszcza film w erze swobodniejszego, bardziej odważnego kina eksperymentalnego, a granicą jest to, że pozostaje wymagający od pierwszej sceny do ostatniej.