Pihu

Pihu to dramat, który utrzymuje swój fokus w bolesny sposób i wymaga prawdziwej uwagi, ponieważ cała siła filmu pochodzi z skali, a nie z widowiska. Naszym zdaniem, jest silny właśnie w tym powściągnięciu: presja pozostaje ludzka i bezpośrednia, a film nie traci czasu na udawanie, że jest większy niż jest. Minusem jest również to, że taka skoncentrowana struktura może być wyczerpująca i pozostawia mało miejsca na oddech. W praktyce, wydaje się intensywny i bliski, z każdym małym zwrotem niosącym ciężar. W porównaniu z szerszym dramatem rodzinnym, Pihu jest znacznie bardziej skoncentrowany i trudniejszy, a ta koncentracja nadaje mu moc. To taki film, który nagradza widzów gotowych znieść utrzymujące się napięcie, i nie łagodzi swoich krawędzi dla komfortu.