Wolfblood

Wolfblood opiera się na schludnym pomyśle fantasy: zwyczajne życie nastolatków zderza się z przemianą w coś przypominającego wilkołaka, a dramat wynika z tajemnicy, tożsamości i kontroli. Naszym zdaniem, jego siłą jest to, że traktuje tę koncepcję na tyle poważnie, aby czuć dramat, a nie nowinkę, więc nadprzyrodzona strona wspiera postacie, zamiast je pochłaniać. Wadą jest to, że taki rodzaj fabuły może zawężać emocjonalny zakres; gdy silnik utrzymywania tajemnicy jest już w ruchu, serial ma tendencję do krążenia wokół podobnych napięć. W praktyce ma teksturę serii YA, która chce nastroju, rodzinnych napięć i odrobiny niebezpieczeństwa w tym samym kadrze. W porównaniu z szerszymi programami fantasy, jest bardziej powściągliwy i bardziej skoncentrowany na postaciach, mniej zainteresowany spektaklem dla samego spektaklu. Wolfblood to solidny wybór dla widzów, którzy lubią nadprzyrodzony dramat z nastoletnim centrum ciężkości, i nie jest to miejsce dla tych, którzy pragną wielkiego mitu lub intensywnej akcji. Najlepsze sceny pochodzą z tego, jak starannie radzi sobie z podziałem między normalnym życiem a wilczą stroną.