White Collar

White Collar najlepiej sprawdza się jako wypolerowana telewizja o oszustach, z Nealem Caffreyem i agentem FBI Peterem Burkiem, którzy przekształcają oszustwa białych kołnierzyków w cotygodniową grę w kotka i myszkę. Naszym zdaniem, jego urok pochodzi z gładkich przekrętów, dowcipnych dialogów i nowojorskiego tła, które nadaje przestępstwom błyszczący wygląd zamiast ponurego. Minusem jest to, że format sprawy tygodnia może sprawić, że program wydaje się proceduralny, gdy centralny trik staje się jasny, a późniejsze sezony bardziej polegają na komforcie niż na zaskoczeniu. Siedzi pomiędzy programem o napadach a dramatem w miejscu pracy, z większym stylem niż twardy realizm. Osoby, które lubią błyskotliwe dialogi i lekkie intrygi kryminalne, wyniosą z tego najwięcej, a widzowie pragnący ciężkiego noir lub surowego dramatu prawnego nie będą zadowoleni. Katalog Astrina klasyfikuje to jako Dramat.