The League of Gentlemen

Liga Dżentelmenów jest najciemniejsza, gdy opiera się na wiejskich osobliwościach, groteskowych manierach i poczuciu, że każda twarz w miasteczku skrywa prywatny plan. Naszym zdaniem, jej siłą jest precyzyjność postaci oraz sposób, w jaki program utrzymuje jedną nogę w komedii, a drugą w horrorze, nie wygładzając żadnej z tych stron. Minusem jest to, że jej dziwny, zamknięty świat może wydawać się celowo klaustrofobiczny, a humor nigdy nie jest stworzony dla osób, które pragną łatwego ciepła. W praktyce ma inscenizowaną, hiper-kontrolowaną teksturę: akcenty, rytuały i powtarzane frazy robią dużą część pracy, więc całość wydaje się starannie zaprojektowana, a nie luźna. W porównaniu z szerokimi brytyjskimi sitcomami, Liga Dżentelmenów jest znacznie mniej przyjazna i znacznie bardziej zaangażowana w swoją własną osobliwą logikę miasteczka. Odpowiada widzom, którzy lubią komedię postaci z złośliwym zacięciem, i nie jest dla nikogo, kto potrzebuje przestrzeni do oddychania. Naszym zdaniem, ta upartość jest dokładnie tym, co nadaje jej kształt.