The Big Bang Theory

Teoria wielkiego podrywu przekształca kulturę geeków, pracę w laboratoriach i życie z współlokatorami w sitcom studia z bardzo stabilną maszyną żartów. Naszym zdaniem, jego prawdziwą siłą jest błyskawiczne wprowadzenie i sposób, w jaki utrzymuje swoją obsadę w ruchu poprzez bardzo rozpoznawalne komiczne nawyki. Minusem jest równie oczywisty: serial mocno opiera się na frazach chwytliwych, szerokich typach postaci i stylu humoru, który może wydawać się powtarzalny, gdy wzór staje się oczywisty. W praktyce jest jasny, gadatliwy i stworzony do łatwego oglądania w krótkich seriach, a nie do uważnego śledzenia fabuły. W porównaniu do innych sitcomów znajduje się po stronie mainstreamowej, sieciowej komedii, bliżej telewizji komfortowej niż czegokolwiek awangardowego. Teoria wielkiego podrywu odpowiada osobom, które chcą znajomego sitcomu z wieloma kamerami i żartami związanymi z nauką, a jest mniej atrakcyjna, jeśli powtarzające się rytmy i gotowe puenty szybko się nudzą.