Pushing Daisies

Pushing Daisies wyróżnia się tym, że bierze materiał kryminalny i ubiera go w jasne kolory, precyzyjny kaprys i bardzo szczególny baśniowy ton. Naszym zdaniem, ta wizualna i tonalna kontrola to prawdziwa siła programu: przekształca ponurą premisę w coś zabawnego, nie czyniąc tego mdłym. Wymiana polega na tym, że styl jest tak silny, że może wydawać się wymuszony, jeśli widz pragnie prostego opowiadania proceduralnego. W praktyce porusza się jak pudełko z zagadkami, z narracją, dziwacznymi postaciami drugoplanowymi i światem, w którym każdy rekwizyt wydaje się wybrany celowo. Siedzi gdzieś pomiędzy serią detektywistyczną a baśnią fantasy, co czyni go innym niż standardowy dramat sieciowy. Program był również znany z niezwykłej reputacji związanej z anulowaniem/odrodzeniem wśród fanów, ale głównym wspomnieniem jest to, że sprawił, iż stylizacja wydawała się celem, a nie tylko warstwą farby. Pushing Daisies jest dla ludzi, którzy lubią telewizję, która mocno angażuje się w sztuczny, ręcznie budowany nastrój.