One Day at a Time

One Day at a Time jest najsilniejszy, gdy pozostaje blisko życia rodzinnego, przesuwających się problemów i zwykłej pracy związanej z przetrwaniem tygodnia razem. Naszym zdaniem, ta codzienna skala to prawdziwy silnik programu: może przechodzić od lekkiej komedii do ostrzejszych uczuć, nie tracąc poczucia gospodarstwa domowego, które musi nadal funkcjonować. Oczywistym ograniczeniem jest to, że jego domowe skupienie utrzymuje stawki na skromnym poziomie, więc nie jest zbudowane na wielkie widowiska ani ciężką fabułę. W praktyce wydaje się intymne, rozmowne i zakorzenione w rutynach, z humorem płynącym z rozpoznania tak samo, jak z przygotowania. One Day at a Time znajduje się wśród rodzinnych sitcomów, które dbają o uczucia, jak i o puenty, i lepiej radzi sobie z utrzymywaniem ciepła niż z efektownymi sztuczkami. Pasuje do widzów, którzy chcą sitcomu bliskiego zwykłemu życiu i nie udają inaczej.