Nikita

Nikita opiera się na czystym pomyśle szpiegowskim: wyszkolona zabójczyni zostaje wciągnięta w machinę, której kiedyś służyła, a program wciąż wykorzystuje ten układ do misji, zdrad i zmieniających się lojalności. Naszym zdaniem, jego najlepszą cechą jest dynamika; wie, jak przechodzić od napięcia w sali treningowej do operacji w terenie bez zbędnych strat. Minusem jest to, że całość opiera się na mechanice gatunku, więc emocjonalne momenty i zwroty akcji mogą wydawać się znajome, gdy wzór staje się jasny. W praktyce jest elegancka, napięta i stworzona dla ludzi, którzy wolą tajne operacje, pościgi i podwójne zdrady niż realizm. W porównaniu z innymi dramatami szpiegowskimi skłania się bardziej ku akcji i błyszczącemu tempu niż do intrygi opartej na rozmowach. Katalog Astrina oznacza Nikitę jako Dramat, co jest sprawiedliwe dla serii, w której lojalność postaci i kontrola mają znaczenie równie duże jak same misje.