Newhart

Newhart czerpie swój urok z martwego tempa i sposobu, w jaki pozwala dziwactwom małego miasteczka wykonać pracę, zamiast na siłę dążyć do wielkich śmiechów. Naszym zdaniem, ta powściągliwość jest kluczowa: komedia opiera się na suchych reakcjach, dziwnych gościach i stylu gry Boba Newharta, który gra na poważnie, podczas gdy wszyscy wokół niego dryfują coraz dalej. Minusem jest to, że humor może wydawać się bardzo specyficzny, a jeśli ten suchy rejestr nie zadziała, całość może wydawać się zbyt łagodna. W praktyce ma zrelaksowany, lekko cierpki rytm sitcomu, który ufa timingowi bardziej niż hałasowi. Newhart należy do inteligentnych komedii studia, a nie do szerokiej farsy, i zazwyczaj lepiej pamięta się go za rytm postaci niż za puenty. Pasuje do widzów, którzy wolą spokojną, dowcipną telewizję niż ciągłe eskalacje.