NYPD Blue

NYPD Blue wprowadziło bardziej surowe, uliczne odczucie do dramatu policyjnego, z energią ręczną, chaotycznymi sprawami i światem komisariatu, który wydaje się zatłoczony, a nie czysty. Naszym zdaniem, jego dużą siłą jest to, że traktuje policję jako pracę: wywiady, dokumentacja, napięcia w pokoju zespołu i sprawy, które nie zawsze kończą się gładko. W zamian otrzymujemy szorstki ton i ciągłe poczucie napięcia, więc nie jest to program dla widzów, którzy pragną wypolerowanej telewizyjnej rozrywki kryminalnej. W praktyce może wydawać się zranione, pilne i trochę chaotyczne, co dokładnie odróżnia je od gładszych programów proceduralnych. W porównaniu z czystszymi dramatami policyjnymi, jest mniej schludne i bardziej zainteresowane zmęczeniem, kompromisem i brzydkimi krawędziami. NYPD Blue jest dla ludzi, którzy chcą twardego dramatu policyjnego z większą ilością brudu niż blasku, a nie dla tych, którzy mają nadzieję na kojącą, cotygodniową formułę. Sam komisariat to miejsce, w którym program utrzymuje swoje napięcie.