My Hero

Mój bohater działa, ponieważ oparty jest na prostym silniku komiksowym: dobrze intencjonowany obcy próbuje udawać zwykłego lekarza z przedmieścia. Naszym zdaniem, to zapewnia programowi stały dopływ żartów o tożsamości, rodzinnych napięć i drobnych społecznych nieporozumień, a obsada może utrzymać ten wzór bez potrzeby wprowadzania dużych nowości strukturalnych. Minusem jest to, że założenie jest wąskie, więc gdy już poznasz rytm, niespodzianki pochodzą z wariacji, a nie z reinwencji. W praktyce ma to charakter lekkiej sitcomu studia, szybko wprowadzającego w akcję i niezbyt zainteresowanego realizmem. Mój bohater dobrze wpisuje się w inne brytyjskie komedie o wysokim koncepcie i jest najbardziej satysfakcjonujący, gdy żart polega na samej sytuacji, a nie na dużym emocjonalnym zwrocie.