Life on Mars

Życie na Marsie wyróżnia się, ponieważ przekształca dramat policyjny w pytanie o czas, pamięć i tożsamość, nie tracąc przy tym ramy pracy nad sprawą. Naszym zdaniem, to dramat dla widzów, którzy lubią, gdy ich tajemnice są owinięte wokół niepewności postaci. Jego najlepszym trikiem jest presja, jaką wywiera na punkcie widzenia głównego bohatera, dzięki czemu każda wskazówka wydaje się niestabilna, a każda odpowiedź wiąże się z kosztem. Wymiana polega na tym, że program zależy od nastroju, stylu i centralnej koncepcji, która musi być zaakceptowana, aby cały mechanizm działał. W praktyce wydaje się skrócony, napięty i często bardziej zainteresowany atmosferą niż schludną logiką proceduralną. W porównaniu do zwykłych programów policyjnych, Życie na Marsie jest bardziej surrealistyczne i psychologicznie obciążone, jednocześnie wykorzystując znane otoczenie policyjne, aby utrzymać wszystko w rzeczywistości. Pasuje do osób, które chcą, aby telewizja kryminalna niosła dodatkową warstwę dezorientacji, a nie tylko rozwiązanej sprawy.