EastEnders

EastEnders żyje kłótniami przy kuchennym stole, rodzinnymi urazami i powolnym rozwojem londyńskiego serialu, który wciąż dodaje presji zamiast ją rozwiązywać. Naszym zdaniem jego siłą jest codzienna tekstura: sceny w pubach, ciasne domy i sposób, w jaki jedna kłótnia może odbić się w kilku wątkach. Ograniczeniem serialu jest również limit opery mydlanej — opiera się na długich łukach fabularnych, powtarzającym się bólu i długim czekaniu, zanim cokolwiek się wydarzy. W praktyce sprawia to, że wydaje się gęsty i znajomy, bardziej jak powracanie do sąsiedztwa niż śledzenie schludnych odcinków. W porównaniu do innych oper mydlanych, zajmuje miejsce wśród najbardziej rozpoznawalnych brytyjskich, z silniejszą reputacją za twardość niż za blask. EastEnders to dramat stworzony dla regularnych widzów, którzy mogą śledzić dużą obsadę, i jest najszczęśliwszy, gdy dramat pozostaje domowy, a nie schludny.