CSI: NY

CSI: NY opiera się na pracy nad sprawami, procedurach laboratoryjnych i nawyku przekształcania miasta w łańcuch wskazówek. Naszym zdaniem, to jest to, co robi najlepiej: nadaje dramatowi policyjnemu czysty, proceduralny rytm zbierania, testowania i wyjaśniania dowodów. Wadą jest to, że jest wbudowana w format, ponieważ program musi ciągle wracać do tej samej struktury przestępstwa, rekonstrukcji i rozwiązania, co może sprawić, że poszczególne odcinki będą się wydawały podobne. W praktyce oznacza to, że widz spędza dużo czasu, śledząc specjalistów, a nie jednego bohatera, a przyjemność pochodzi zarówno z metody, jak i z opowieści. W porównaniu do szerszych dramatów kryminalnych, CSI: NY znajduje się wyraźnie po stronie proceduralnej, bliżej rozwiązywania problemów kryminalistycznych niż analizy postaci. Pasuje do osób, które chcą schludnego silnika śledczego i nie przeszkadza im, że emocjonalna temperatura pozostaje kontrolowana.