Arvingerne

Arvingerne to dramat rodzinny o dziedziczeniu, pamięci i sposobie, w jaki stare więzi wciąż łączą ludzi. Naszym zdaniem jego siłą jest cierpliwość: pozwala relacjom rozwijać się z przestrzenią na cichą urazę, obowiązek i niezręczność bycia spokrewnionym. Wadą jest tempo, ponieważ ten rodzaj dramatu może poruszać się powoli i wymagać uwagi na małe zmiany, a nie wielkie wstrząsy. W praktyce wydaje się domowy i konkretny, to rodzaj serii, w której pokoje, rozmowy i milczenia niosą ciężar. W porównaniu do głośniejszych melodramatów jest bardziej stabilny i powściągliwy. Arvingerne odpowiada widzom, którzy wolą napięcie postaci od spektaklu, a sfrustruje każdego, kto pragnie ciągłego ruchu.