Zelig

Zelig oparty jest na jednym z najdziwniejszych pomysłów Woody'ego Allena: mężczyzna, który zdaje się wchłaniać ludzi wokół siebie, aż staje się komiczną czystą kartą. Naszym zdaniem, ten koncept nadaje mu ostry satyryczny charakter, a styl fałszywego dokumentu sprawia, że jest czymś więcej niż tylko prostym żartem. Minusem jest to, że suchy, refleksyjny humor filmu może wydawać się chłodny, jeśli ktoś oczekuje szerokiej komedii lub silnego emocjonalnego centrum. W praktyce porusza się jak parodia wiadomości, z detalami z epoki, skróconymi wywiadami i stałym strumieniem wizualnych impersonacji. W porównaniu do zwykłych komedii studia, jest bardziej formalny i bardziej pomysłowy, bliżej scrapbooka fałszywej historii niż konwencjonalnej fabuły. Zelig jest dla widzów, którzy lubią komedię napędzaną stylem i satyrę, i nie jest dla osób, które pragną ciepłego, swobodnego śmiechu. Data komedii z 1983 roku pasuje do filmu, który wciąż wydaje się niezwykły w sposobie, w jaki wykorzystuje ramy dokumentalne.