Yi Yi

Yi Yi wymaga cierpliwości i oddaje wiele w zamian: długi, obserwacyjny dramat rodzinny, który wciąż odkrywa nowe zakątki zwykłego życia. Naszym zdaniem, jego najsilniejszą cechą jest spokojna precyzja narracji, gdzie małe gesty, rutyny w pracy, sceny szkolne i presja rodzinna współistnieją bez poczucia przymusu. Wymiana to rozmiar; to nie jest szybkie emocjonalne uderzenie, a jego długość ma znaczenie, ponieważ film wciąż dodaje ciche warstwy zamiast mocno dążyć do zwrotu akcji. W praktyce wydaje się cierpliwy, ludzki i głęboko uważny na to, jak ludzie rozmawiają obok siebie, pozostając jednocześnie związani. W porównaniu z wieloma dramatami, które gonią kryzys, jest szerszy i łagodniejszy, co sprawia, że wyróżnia się. Tytuł, rok 2000 i kategoria dramatu pasują do filmu, który stał się punktem odniesienia dla przemyślanej, rozległej narracji rodzinnej. Pasuje do widzów, którzy lubią filmy, które oddychają, a nie sprintują.