Wild

Wild stawia trudną część na początku: przygoda przetrwania mniej dotyczy krajobrazu, a bardziej tego, co człowiek może nosić w głowie, gdy ciało jest zmęczone. Naszym zdaniem jego siłą jest uproszczona forma opowieści przygodowej, zbudowana wokół wytrzymałości, ruchu i długiego okresu bycia samemu z terenem. To sprawia, że jest bardziej cierpliwy niż film o poszukiwaniu i mniej zainteresowany spektaklem niż wysiłkiem. Minusem jest to, że tego rodzaju przygoda może wydawać się introspektywna i powtarzalna, jeśli widz oczekuje ciągłej akcji. W praktyce jest to cichy, fizyczny seans, z uwagą na kroki, pogodę i zmęczenie, a nie na wielkie sceny. W porównaniu z szerokim kinem przygodowym, Wild znajduje się w bardziej osobistym, nastawionym na regenerację kącie gatunku, a wędrówka sama w sobie to tylko połowa celu.