Volver

Volver łączy napięcia rodzinne, plotki z małego miasteczka i martwe komiczne zwroty w dramat-komedię, która wciąż wydaje się osadzona w rzeczywistości. Naszym zdaniem, najlepiej sprawdza się dla widzów, którzy lubią sceny z postaciami, kobiety prowadzące fabułę oraz ton, który potrafi przechodzić od żalu do farsy bez łamania. Jego siłą jest poczucie zespołowości i sposób, w jaki utrzymuje codzienne szczegóły — rozmowy w kuchni, sąsiedzi, stare urazy — żywe na ekranie. Minusem jest to, że fabuła opiera się na przypadkowości i melodramacie, więc każdy, kto pragnie schludnej, realistycznej formy, może uznać ją za zbyt elastyczną. W praktyce gra jak film, który ufa twarzom, przerwom i przestrzeni domowej bardziej niż dużym wyjaśnieniom. W porównaniu z szerszymi filmami dla mas, Volver jest cieplejszy i dziwniejszy, i nigdy nie stara się być schludny. Rok 2006 umieszcza go w późniejszej fazie twórczości Almodóvara, gdzie komedia siedzi tuż obok bólu.