Videodrome

Videodrome znajduje się w dziwnej strefie, gdzie horror ciała, obsesja na punkcie mediów i dramat przenikają się nawzajem. Naszym zdaniem, jego siłą jest sposób, w jaki przekształca telewizję i szum sygnału w napiętą, niepokojącą atmosferę, zamiast być prostą maszyną szokującą. Wadą jest to, że wymaga cierpliwości i tolerancji na niejednoznaczność, ponieważ nie dostarcza jasnych wyjaśnień. W praktyce wydaje się gęsty, niewygodny i bardzo świadomy tekstury: ekrany, ciało, strach i zamieszanie wciąż przenikają się nawzajem. W porównaniu do zwykłego horroru gatunkowego, mniej chodzi o nagłe skoki i bardziej o pomysły oraz atmosferę. Pasuje do widzów, którzy szukają czegoś wyzywającego i ekscentrycznego, podczas gdy osoby szukające schludnego lub łatwego seansu prawdopodobnie się od niego odbiją. Trwała reputacja filmu opiera się na tym, jak ostro łączy lęk medialny z ciałem niepokoju.