Vengo

Vengo to biografia, która ma większe znaczenie dla kontekstu kulturowego niż dla zgrabnej dramatycznej formy. Naszym zdaniem, jej atrakcyjność wynika z miejsca, muzyki i presji rodziny, a nie z precyzyjnie skonstruowanej fabuły, więc wydaje się zakorzeniona w doświadczonym kontekście, a nie w wypolerowanych narracyjnych sztuczkach. To również jej ograniczenie: biografia tutaj może stać się rozproszona, a film zależy bardziej od nastroju i zaangażowania w swoje otoczenie niż od dynamiki. W praktyce prawdopodobnie ma wolniejszy rytm typowy dla poważnych, regionalnie specyficznych dramatów, gdzie przestrzeń społeczna i tożsamość mają znaczenie tak samo jak wydarzenia. Jest bliżej kina postaci i kultury niż konwencjonalnej biografii o wzlotach i upadkach. Film jest dla widzów, którzy lubią swoje biograficzne historie osadzone w społeczności, a mniej odpowiedni dla tych, którzy pragną szybkiej, wyraźnie zarysowanej historii życia.