Top Gun: Maverick

Top Gun: Maverick to najczystszy rodzaj akcji studia: odrzutowce, hałas w kokpicie, niebo i bardzo bezpośredni fokus na lataniu pod presją. Naszym zdaniem, najlepiej sprawdza się jako film na dużym ekranie, z prędkością, skalą i wyraźnym ruchem, które wykonują większość pracy. W zamian za to emocje są proste, a pisanie postaci drugorzędne w stosunku do scenografii, więc apel nie jest subtelny. W praktyce gra jak wypolerowany powrót do znanego rodzaju blockbusterów, które chcą skupić uwagę na obrazach i fizycznym odczuciu lotu. Przewyższa rutynową akcję z serii, ponieważ sekwencje powietrzne są tak ostro zaaranżowane, ale nie stara się być złożoną dramą. Nazwa Top Gun: Maverick pasuje do widzów, którzy pragną dynamiki i spektaklu bardziej niż zaskoczenia, a sceny w kokpicie są powodem, dla którego ludzie myślą o tym później.