Tomorrow Never Dies

Jutro nigdy nie umiera to najlepszy moment, gdy traktuje kino szpiegowskie jako maszynę do prędkości, gadżetów i zgrabnych wybuchów akcji. Naszym zdaniem, zajmuje wygodne miejsce wśród ostrzejszych części Bondowskich, ponieważ wie, jak utrzymać fabułę w ruchu, nie tracąc jednocześnie eleganckiego, komercyjnego połysku, na którym opiera się seria. Wymiana polega na tym, że film mocno polega na dynamice, więc emocje i złośliwość są kształtowane, aby pasowały do tempa, a nie by się rozwlekały. W praktyce ma czyste, wypolerowane wrażenie studia filmowego, które ciągle zmienia pomieszczenia, lokalizacje i zagrożenia, zanim jakikolwiek element zdąży się znudzić. Jego akcja jest bardziej wyrazista niż brutalna, co sprawia, że jest łatwiejsza do oglądania niż wiele cięższych thrillerów. Przewyższa ogólne filmy szpiegowskie, ponieważ ma silniejsze poczucie stylu, ale nie stara się być głębokim dramatem szpiegowskim. Efektem jest bardzo oglądalny film Bondowski z wyraźnym sufitem i wyraźnym zadaniem.