The Square

Plac jest zbudowany na muzealno-światowej satyrze, która nieustannie testuje grzeczność, status i publiczne wystąpienia. Naszym zdaniem, odpowiada widzom, którzy lubią komedię, która jest niezręczna celowo i bardziej interesuje się zachowaniem społecznym niż czystym śmiechem. Jego najlepszą cechą jest to, że wciąż znajduje nowe sposoby, aby przekształcić nowoczesne kulturowe otoczenie w zakłopotanie, biurokratyczny tarcie i poczucie własnej ważności. Słabością jest to, że satyra może być szeroka, więc niektóre sceny wydają się bardziej jak pomysły podkreślane niż jedna zwarta komiczna maszyna. W praktyce jest to film z długimi pauzami, społecznym dyskomfortem i ludźmi próbującymi wyglądać na oświeconych, podczas gdy potykają się o siebie. W porównaniu z szerokimi komediami, jest chłodniejszy, suchszy i znacznie bardziej obserwacyjny. Data 2017 umieszcza go w nowej fali europejskiej satyry społecznej, która czuje się komfortowo, sprawiając, że jej widownia się krępuje. Pozostaje komedią, ale taką, która utrzymuje swój uśmiech bardzo cienki.