The Sound of Music

Rodzinna muzykalna ciepło to oczywista powierzchnia Dźwięku Muzyki, ale to, co utrzymuje ją przy życiu, to zdyscyplinowany sposób, w jaki przechodzi od piosenek wielkości pokoju do scenerii w skali gór. Naszym zdaniem jej siłą jest połączenie zapadających w pamięć melodii, silnej emocjonalnej klarowności oraz bardzo specyficznego komfortu filmu, który wie dokładnie, jak być szerokim, nie stając się chaotycznym. Wymiana polega na tym, że słodycz jest stała; jeśli ktoś chce ironii lub ostrych krawędzi, to nie jest to miejsce. W praktyce wydaje się starannie zaaranżowane, z każdym numerem przybywającym jako wyraźne, czytelne wydarzenie, a nie tło dekoracyjne. W porównaniu z innymi biografiami muzycznymi, jest łagodniejsze i bardziej otwarcie sentymentalne. Dźwięk Muzyki pozostaje dla ludzi, którzy chcą klasycznego studia muzycznego z czystą emocjonalną linią, a kończy się na tej wypolerowanej, śpiewnej pewności.