The NeverEnding Story

Niekończąca się opowieść wciąż najlepiej sprawdza się jako rodzinne kino przygodowe, które ufa praktycznym stworzeniom, wielkiemu poczuciu skali i bardzo prostej linii emocjonalnej. Naszym zdaniem, to taki film, który młodsi widzowie mogą śledzić dla zachwytu, podczas gdy starsi dostrzegają smutek pod nim. Trwałą siłą jest jego baśniowa wizualizacja i sposób, w jaki nieustannie porusza się między niebezpieczeństwem a komfortem, nie czując się przy tym pospiesznym. Wymiana polega na tym, że jego tempo i efekty należą do wcześniejszej epoki, więc niektóre sceny teraz wydają się miękkie na brzegach, a nie ostre. W praktyce przypomina długą bajkę na dobranoc z prawdziwym ciężarem, a nie błyszczący maszynę fantazji. W porównaniu z nowszymi filmami fantasy, jest mniej dopracowany i bardziej szczery, co jest częścią jego uroku. Osoby szukające szybkiej spektakularności mogą nie odnaleźć się, ale każdy, kto jest przyciągany do klasycznej przygody, znajdzie wiele do trzymania się. To film przygodowy z 1984 roku, który pamięta, jak być delikatnym, nie stając się małym.