The Mummy

Mumia utrzymuje akcję w ruchu dzięki burzom piaskowym, pościgom i klasycznemu tempu przygody, więc najlepiej sprawdza się dla widzów, którzy chcą szerokiego spektaklu studia, a nie starannego przekształcenia gatunku. Naszym zdaniem, to solidny film akcji z 1999 roku z bardzo bezpośrednią atrakcją: potwory, ruiny i dużo ruchu do przodu. Jego siłą jest to, że nigdy nie trwa zbyt długo i nadaje całości szybki, pulpowy kształt. Minusem jest to samo — postacie i atmosfera są szkicowane bardziej lekko niż efekty specjalne, więc głębia nie jest tutaj celem. W praktyce wydaje się, że to szybka, hałaśliwa przejażdżka, która dokładnie wie, jak ciągle zmieniać obraz, zanim energia opadnie. W porównaniu z cichszymi filmami przygodowymi, bardziej polega na pędzie i spektaklu, co sprawia, że jest łatwiejsze do cieszenia się niż do podziwiania. Mumia ląduje w górnej części pola akcji, nie na poziomie najbardziej ukochanych klasyków, ale wygodnie powyżej rutynowego wypełniacza.