The Motorcycle Diaries

Dzienniki motocyklowe najlepiej sprawdzają się jako film drogi o uwadze: zakurzone drogi, przekraczanie granic i młody mężczyzna uczący się patrzeć poza siebie. Naszym zdaniem, jego siłą jest stopniowe przejście od podróżniczego opisu do politycznego przebudzenia, co nadaje filmowi większą wagę niż zwykła historia przygód. Minusem jest to, że porusza się w refleksyjnym tempie, więc każdy, kto pragnie ciągłej akcji, poczuje przerwy. W praktyce przypomina cichą podróż, a nie ciąg zestawów scen, z krajobrazami i odległością, które wykonują dużą część pracy. W porównaniu z głośniejszymi filmami przygodowymi, bardziej interesuje się zmianą myślenia niż spektaklem. Rok 2004 umieszcza go w nowoczesnej fali prestiżowych filmów podróżniczych, a nazwa Dzienniki motocyklowe pasuje do osób, które lubią kino, które podróżuje lekko, ale zostawia ślad.