The Machinist

Machinista to surowy dramat o dużym napięciu, który ukazuje umysł i ciało zepchnięte na skraj wytrzymałości. Naszym zdaniem, najlepiej sprawdza się jako studium bezsenności, winy i fizycznego wyczerpania, a to wąskie skupienie nadaje mu prawdziwą siłę. Szara paleta, cienko umeblowane pokoje i wychudzone główne wystąpienie sprawiają, że każda scena wydaje się wyczerpana, zanim jeszcze się zacznie. Jego siłą jest nastrój, który utrzymuje; ograniczeniem jest to, że film może wydawać się surowy i jednostajny, jeśli szukasz różnorodności lub ulgi. W porównaniu z szerszymi thrillerami psychologicznymi, mniej chodzi o zwroty akcji, a bardziej o pozwolenie, by złamany stan osiadł na kadrze. Machinista nagradza uwagę na fakturę i niepokój bardziej niż na wydarzenia. Osoby szukające czystego pędu gatunkowego mogą się od niego odbić, a film nie stara się być komfortowy.