The Longest Yard

Najdłuższy dziedziniec zamienia więzienno-sportowe otoczenie w szorstką, szeroką komedię, co jest dokładnie powodem, dla którego ludzie sięgają po nią, gdy chcą czegoś głośnego, a nie delikatnego. Naszym zdaniem jej najsilniejszym punktem jest łatwy, przyjemny rytm: kłótnie, slapstick i futbol cały czas się poruszają. Wymiana polega na tym, że żarty są oczywiste, a emocjonalne nuty są proste, więc nie stara się być subtelna ani szczególnie mądra. W praktyce wydaje się być tępa, hałaśliwa komedią zespołową, która żyje z impetu i postawy. W porównaniu do bardziej dopracowanych komedii sportowych, jest mniej ostra, ale bardziej bezwstydna w dążeniu do wielkiego uderzenia. Pasuje do widzów, którzy chcą znajomego, szybko poruszającego się kawałka gatunku, a nie tych, którzy szukają finezji lub głębokiej pracy nad postaciami.