The Last Emperor

The Last Emperor wymaga cierpliwości, ponieważ jest biografią opowiedzianą na wielką skalę, z ceremonią i dystansem, a nie szybką intymnością. Naszym zdaniem, jego główną zaletą jest poczucie historycznego zamknięcia: sprawia, że życie jego centralnej postaci wydaje się związane z całym upadającym światem. To nadaje mu wizualną bogatość i silną atmosferę, ale także pewną chłodność, ponieważ film bardziej interesuje się rozmach niż swobodną znajomością. W praktyce gra jak długie, formalne spojrzenie na władzę, stratę i zmieniające się epoki. W porównaniu z chudszymi dramatami biograficznymi, jest bardziej dostojny i bardziej pochłonięty spektaklem, co dokładnie wyjaśnia, dlaczego niektórzy widzowie go uwielbiają, a inni mogą uznać go za odległy. The Last Emperor pasuje do ludzi, którzy potrafią usiąść z miarowym tempem i dużym historycznym kontekstem, i nie stara się być mały ani rozmowny w swoim temacie.