The Iron Claw

Żelazna Szpon jest najsilniejsza, gdy traktuje presję rodzinną i żal jako prawdziwą historię, a nie tylko tło zapaśnicze. Naszym zdaniem nadaje to filmowi powagę, którą biografie sportowe często próbują osiągnąć, ale nie zawsze zasługują, ponieważ mecze mają mniejsze znaczenie niż koszty, które pozostawiają. Minusem jest to, że każdy, kto oczekuje czystego wzrostu niedocenianego, może uznać ton za znacznie cięższy niż zwykła dramatyzacja w ringu. W praktyce jest intensywny, emocjonalnie ciężki i bardziej zainteresowany zniszczeniem niż pozami zwycięstwa. W porównaniu z standardowymi biografiami sportowymi, bliżej mu do tragedii niż do inspiracji, co sprawia, że zostaje z tobą. Jest dla widzów, którzy potrafią znieść ponury dramat biograficzny, a mniej dla osób, które pragną przyjemnego sportowego wzlotu, a sceny zapaśnicze mają sens tylko dzięki temu, co je otacza.