The Great Indian Kitchen

Wielka Indyjska Kuchnia przekształca zwykłe prace domowe w główny punkt filmu, co nadaje mu ostry charakter. Naszym zdaniem, to komedia tylko w suchym, gorzkim sensie: rutyny gotowania, sprzątania i serwowania są pokazane z taką precyzją, że społeczna presja stojąca za nimi staje się niemożliwa do zignorowania. Jego siłą jest klarowność; dokładnie wie, jak sprawić, by powtarzalność wydawała się dusząca. Negatywną stroną nie jest wada, a raczej wymaganie: to film, który domaga się uważnej obserwacji małych czynów i społecznych nawyków. W praktyce, Wielka Indyjska Kuchnia jest oszczędna, kontrolowana i bardzo celna, bez zainteresowania łagodzeniem swojego argumentu. Odróżnia się od lżejszych komedii domowych, ponieważ interesuje się pracą i nierównością, a nie uroczymi rodzinnymi napięciami. To jeden z tych filmów, w których zwykłe szczegóły wykonują najtrudniejszą pracę, a stół w kuchni nigdy nie wydaje się neutralny.