The Gold Rush

Złota Gorączka pokazuje, jak wiele slapsticku może wynikać z głodu, pogody i pecha zderzających się w tej samej małej klatce. Naszym zdaniem, pozostaje jednym z najczystszych przykładów komedii przygodowej z epoki niemego filmu, gdzie elementy są fizyczne, proste i wciąż łatwe do odczytania. Jego siłą jest czysty ruch gagów i sposób, w jaki komedia ciągle przechodzi między trudnościami a zabawą. Minusem jest to, że niemiecki styl i staroświecki rytm mogą wydawać się odległe dla widzów przyzwyczajonych do szybszego montażu i głośniejszej komediowej narracji. W praktyce ma bezpośrednią, zwinna teksturę: każdy gest ma swoje znaczenie, a film ufa ciału bardziej niż dialogowi. W porównaniu z późniejszymi komediami przygodowymi, jest mniej zajęty fabułą, ale ostrzejszy w komicznej formie, co sprawia, że wciąż ma znaczenie. Złota Gorączka to stary film z bardzo wyraźnymi mechanikami komediowymi, które pozostają widoczne od początku do końca.