The Dead Pit

Martwa studnia to jeden z tych tytułów horroru, który obiecuje podziemne zagrożenie, zanim film cokolwiek zrobi. Naszym zdaniem, należy do rodzaju horroru, który działa poprzez rozkład, uwięzienie i stałe poczucie, że coś zamknięte powinno pozostać zamknięte. Minusem jest to, że horror oparty na znajomych obrazach zagłady może wydawać się bardzo znajomy, jeśli inscenizacja nie wykracza poza zwykłe meble gatunku. W praktyce to taki film, w którym atmosfera, timing i wygląd przestrzeni mają większe znaczenie niż zgrabne wyjaśnienie. W porównaniu z bardziej dopracowanym horrorem, Martwa studnia brzmi surowiej i bardziej bezpośrednio, co może być zaletą, jeśli nastrój jest odpowiedni. Jest dla widzów, którzy pragną ponurej tekstury i klasycznego napięcia gatunku, a nie dla tych, którzy szukają czystej wygody lub sprytnych objazdów. Data z 1989 roku umieszcza go późno w tym praktycznym, niskobłyszczącym horrorze.