The Breakfast Club

Klub śniadaniowy przekształca sobotnią salę detencyjną w ostry mały test społeczny. Jego siłą jest dialog: film wciąż znajduje nowy nacisk w garstce nastolatków, którzy zaczynają jako typy, a kończą czując się niezręcznie ludzcy. Naszym zdaniem to dlatego wciąż dobrze się ogląda, mimo że cała sytuacja jest prawie naga. Wymiana jest oczywista: prawie wszystko zależy od rozmowy, więc film może wydawać się teatralny, jeśli ten rodzaj pisania nie zadziała. W porównaniu z szerszymi komediami młodzieżowymi, jest mniej hałaśliwy i bardziej precyzyjny w kwestii zażenowania, statusu i sposobu, w jaki ludzie zachowują się w szkolnym korytarzu. Klub śniadaniowy to komedia, która opiera się na rozmowie, a nie na żartach, i to jest sedno.