The Bourne Identity

Tożsamość Bourne'a najlepiej sprawdza się jako uproszczony pościg szpiegowski, z mężczyzną, który stracił pamięć i musi odbudować siebie, będąc jednocześnie ściganym. Naszym zdaniem, najsilniejsza jest w sposobie, w jaki utrzymuje akcję fizyczną i dynamiczną: biegi po dachach, walki w bliskim kontakcie, szybkie ucieczki i ciągłe poczucie, że każde pomieszczenie może kryć niebezpieczeństwo. W zamian fabuła jest tam, aby utrzymać napięcie, a nie być podziwiana za złożoność, więc momenty charakterów pojawiają się w dość twardy, efektywny sposób. W praktyce sprawia to, że film wydaje się napięty i zwięzły, a nie błyszczący. W porównaniu z bardziej gadżetowymi filmami szpiegowskimi, mniej chodzi o sprytne zabawki, a więcej o przetrwanie, siniaki i szybkie poruszanie się po nieznanych ulicach. Tożsamość Bourne'a odpowiada widzom, którzy chcą najpierw napędu, a potem intrygi, i będzie wydawać się cienka, jeśli oczekują bardziej przestronnej, rozmownej historii szpiegowskiej.