The Bikeriders

The Bikeriders przedstawia klub motocyklowy jako świat społeczny przede wszystkim, a historię kryminalną drugorzędnie. Naszym zdaniem, to film kryminalny, który bardziej opiera się na skórze, silnikach i grupowych rytuałach niż na efektownym fabułowaniu, więc tekstura ma znaczenie tak samo jak wydarzenia. Najlepszą rzeczą w nim jest atmosfera przynależności i dryfu: przejażdżki, bary, kultura naszywek i przyciąganie ciasnego kręgu, który może twardnieć w kłopoty. Jego wadą jest to, że tego rodzaju film może wydawać się bardziej obserwacyjny niż napędzający akcję, a osoby pragnące ciasnej maszyny gatunkowej mogą uznać go za luźny. W praktyce ma klimat dramatu kryminalnego z epoki, z dużą uwagą poświęconą powierzchniom, ruchowi i kodowi wewnątrz grupy. W porównaniu z ostrymi filmami o gangach, The Bikeriders mniej koncentruje się na strategii, a bardziej na tożsamości, hałasie i lojalności. Naszym zdaniem, to czyni go silniejszym jako dzieło nastrojowe niż jako thriller w stylu puzzli. To taki film kryminalny, który koncentruje się na przejażdżce, a nie tylko na wyniku.