The Ascent

Ascent to dramat wojenny zredukowany do głodu, zimna, strachu i presji moralnej, a to surowe skupienie sprawia, że jest tak silny. Naszym zdaniem, jest najlepszy, gdy przetrwanie staje się testem sumienia, a nie ciągiem wydarzeń na polu bitwy. Minusem jest ta sama surowość: jest nieugięty, ponury i emocjonalnie męczący, więc nie oferuje pocieszenia ani ucieczki. W praktyce film wydaje się napięty, oszczędny i ciężki od zimowego powietrza, a każda scena niesie ze sobą więcej ciężaru niż ozdoba. W porównaniu do szerszych filmów wojennych, mniej chodzi o akcję, a bardziej o to, co wojna robi z ludzkim wyborem. To bardzo dobry wybór dla widzów, którzy chcą poważnego radzieckiego kina wojennego i mogą znieść surowy, utrzymany nastrój; jeśli ktoś chce heroicznej lub podnoszącej na duchu opowieści wojennej, to jest zła droga.