The 400 Blows

Cztery setki ciosów pozostaje potężne, ponieważ przekształca małe akty buntu chłopca w obraz dryfu i presji na skalę miasta. Naszym zdaniem to jeden z kluczowych francuskich filmów o dorastaniu, ale nigdy nie sprawia wrażenia lekcji; wydaje się obserwowany, niespokojny i bardzo żywy. Czarno-białe sceny uliczne, energia ciasnej klasy szkolnej i końcowa otwarta nuta nadają mu prostą emocjonalną siłę, która wciąż działa. Jego siłą jest sposób, w jaki sprawia, że zwykłe kłopoty wydają się poważne, nie krzycząc. Ograniczeniem jest to, że jego cichszy, chłodniejszy styl może wydawać się odległy, jeśli ktoś chce, aby fabuła wszystko niosła. W praktyce wymaga uwagi na nastrój, twarze i ruch, a nie na schludne rozwiązanie. Siedzi znacznie bliżej poważnego kina o dorastaniu niż filmu kryminalnego w zwykłym, pulpowym sensie. Naszym zdaniem tytuł wciąż ma znaczenie, ponieważ traktuje młodzieńczy bunt jako coś chaotycznego i ludzkiego, a nie schludnego czy heroicznego.