Synecdoche, New York

Nasza ocena jest taka, że Synecdoche, Nowy Jork to dramat dla ludzi, którzy potrafią znieść zamieszanie i pozwolić filmowi ciągle zmieniać kształt przed nimi. Jego wielką siłą jest to, jak przekształca prywatną panikę, pracę, chorobę, pamięć i występy w jeden gęsty system emocjonalny; niewiele dramatów jest tak intelektualnie obciążonych, nie stając się zimnymi. Doświadczenie jest wymagające w dobry sposób, ponieważ film ciągle prosi cię o śledzenie warstw odgrywania ról i autoportretu, zamiast czekać na schludne wyjaśnienie. To również oznacza, że minus jest jasny: może być wyczerpujący, nieprzejrzysty i emocjonalnie brutalny, jeśli chcesz prostą historię. W praktyce wydaje się być długą, narastającą spiralą, z scenami, które się nawzajem odbijają, aż zwykłe życie i życie na scenie zaczynają się zacierać. W porównaniu z większością filmów dramatycznych, jest znacznie bardziej ambitny i znacznie mniej zainteresowany komfortem. Sięgnij po niego, jeśli chcesz poważnego filmu o tożsamości i sztuce, a nie jeśli potrzebujesz czegoś prostego, w co można się wciągnąć.