Swordfish

Swordfish to czysta akcja z późnego okresu: szybkie cięcia, duże sceny i błyszcząca rama cyberprzestępczości, która ciągle się porusza zamiast zatrzymywać na wyjaśnienia. Naszym zdaniem, jest najsilniejszy, gdy opiera się na pędzie i wynurzeniach — to rodzaj thrillera, który chce być oglądany z pełną uwagą i z opóźnionymi pytaniami. Wada jest również oczywista: postacie są tam, aby utrzymać fabułę w ruchu, a nie aby nieść emocjonalny ciężar, więc całość może przypominać bardziej maszynę do napięcia niż przeżywaną historię. W praktyce gra jak elegancka, hałaśliwa przejażdżka, z hakowaniem, napadami i strzelaniną zaaranżowanymi pod kątem tempa, a nie realizmu. W porównaniu z wolniejszymi filmami kryminalnymi, Swordfish ceni szybkość i polerowanie ponad głębokość, a ta wymiana jest istotą. Odpowiada widzom, którzy chcą zwinnego, błyszczącego filmu akcji i nie potrzebują zbyt wiele realizmu z boku cyber-thrillera.