Submarine

Submarine to mały, suchy, zabawny film o dorastaniu, który najlepiej sprawdza się jako brytyjska nastoletnia niezręczność, a nie szeroka komedia. Naszym zdaniem jego atrakcyjność wynika z ostrości prywatnej logiki Olivera Tate'a, ponurych szczegółów szkolnego życia oraz sposobu, w jaki romans osadzony jest w rodzinnych zawirowaniach, zamiast unosić się ponad nimi. Humor jest zwięzły i spostrzegawczy, a całość ma lekko zawstydzony, ręcznie kręcony klimat, który pasuje do materiału. Jego ograniczeniem jest to, że samoświadomy głos i wewnętrzny monolog mogą wydawać się nieco odizolowane, jeśli ten rodzaj martwego humoru nie zadziała. W porównaniu z większymi komediami dla nastolatków, Submarine jest bardziej kruchy i mniej zadowalający dla tłumów, ale także bardziej specyficzny. Pasuje do widzów, którzy lubią studia postaci z komicznym zacięciem, i nigdy nie stara się być ciepłym filmem na pocieszenie.