Stop Making Sense

Stop Making Sense to jeden z najczystszych dokumentów koncertowych, jakie kiedykolwiek powstały, i według naszej oceny, to właśnie dlatego ma znaczenie. Jest dla ludzi, którzy lubią muzykę na żywo filmowaną z cierpliwością i precyzją, szczególnie gdy występ ma możliwość rozwijać się kawałek po kawałku. Siłą filmu jest jego inscenizacja: scenografia, ruch kamery i sposób, w jaki show rozwija się od małych początków do czegoś znacznie większego. Wada jest również prosta: jeśli nie interesuje cię zespół ani filmy koncertowe jako forma, nie ma warstwy fikcyjnej, na której można się oprzeć. W praktyce wydaje się niezwykle czysty i żywy, z poczuciem rytmu, które sprawia, że nawet przygotowanie jest częścią przyjemności. W porównaniu z zwykłymi dokumentami muzycznymi, Stop Making Sense bardziej koncentruje się na formie i występie niż na kulisach. Stał się punktem odniesienia dla tego, jak można stworzyć film koncertowy, a reszta branży wciąż porównuje się do niego.