Stalker

Stalker to taki film, przy którym ludzie siedzą, a nie przelatują wzrokiem, i naszym zdaniem, to jest jego siła. To dramat o powolnym, uważnym tempie, stworzony dla widzów, którzy lubią długie ujęcia, ciche rozmowy oraz pokoje i krajobrazy, które zdają się mieć więcej znaczenia niż to, co postacie mówią na głos. Nastrój jest cierpliwy i testujący, a nie zajęty, co może sprawić, że będzie się wydawał wymagający, jeśli ktoś chce zwartej, bogatej w wydarzenia fabuły. Jego siła pochodzi z atmosfery, idei i sposobu, w jaki pozwala ciszy działać. W porównaniu z zwykłymi dramatami narracyjnymi, jest znacznie mniej zainteresowany mechaniką fabuły niż myślą i uczuciem. Tytuł Stalker ma reputację trudnego, poważnego filmu, i ta reputacja jest uzasadniona. Pasuje do ludzi, którzy chcą, aby kino trwało, a nie tylko bawiło, i wymaga uwagi przez cały czas.