Spy Game

Spy Game znajduje się w strefie thrillerów szpiegowskich, gdzie planowanie, obserwacja i stare lojalności mają większe znaczenie niż otwarte strzelaniny. Naszym zdaniem, to właśnie tam jest najsilniejszy: film lubi odprawy, procedury i poczucie, że praca wywiadowcza to głównie czekanie, czytanie i sprawienie, by jeden ruch się liczył. Minusem jest to, że tego rodzaju historia może wydawać się celowo kontrolowana, więc nie dąży do ciągłego spektaklu. W praktyce to wszystko są zwięzłe wymiany, presja i stały nastrój zimnej wojny, a nie efektowne gadżety szpiegowskie. W porównaniu z głośniejszymi filmami akcji, jest bardziej cierpliwy i bardziej o manipulacji niż o wpływie. Spy Game jest dla widzów, którzy cenią szpiegostwo jako szachownicę, a jest mniej przekonujący, jeśli tym, czego chcą, jest czysta prędkość. Jego strona akcji jest obecna, ale film ciągle wraca do tego, kto wie co i kiedy to wie.