Shoeshine

Shoeshine to jeden z tych dramatów, które pokazują, ile można zrobić z chłopcami, ulicami i presją zamiast wielkiej machiny fabularnej. Naszym zdaniem, jego siła pochodzi z prostej, bolesnej bliskości materiału: nie ozdabia trudności, pozostaje w jej wnętrzu. Wymiana polega na tym, że to nie jest łatwe, komfortowe oglądanie, a film wymaga uwagi na małe zmiany w lojalności i strachu. W praktyce wydaje się szczupły, poważny i bezsentymentalny, z takim rodzajem realizmu, który pozostawia mało miejsca na oddech. Wysoko plasuje się w tradycji powojennego dramatu społecznego, gdzie zwyczajne życie niesie cały ciężar opowieści. Shoeshine jest dla widzów, którzy chcą kina, które wciąż wydaje się pilne, ponieważ jest tak ludzkie, a data 1946 tylko podkreśla, jak długo ta surowa klarowność trwała.