Selma

Selma wyróżnia się tym, że traktuje historyczną walkę jako napięty dramat polityczny, a nie jako streszczenie podręcznikowe. Naszym zdaniem, jego siłą jest połączenie publicznej skali i ludzkiego skupienia: marsze, przemówienia, spotkania i napięcie wokół nich wydają się zorganizowane i natychmiastowe. Minusem jest to, że film jest poważny do samego rdzenia, więc jest mało miejsca na lekkość czy dygresję. W praktyce ma formalny, pilny rytm, który utrzymuje wydarzenia w ruchu, jednocześnie pozwalając na wyraźne zarejestrowanie stawki. W porównaniu z luźniejszymi filmami biograficznymi, mniej interesuje się szerokim przedstawieniem życia, a bardziej jednym skoncentrowanym momentem historii politycznej. To sprawia, że Selma jest szczególnie użyteczna dla widzów, którzy chcą mieć problem i atmosferę razem, a mniej dla tych, którzy oczekują łatwego, relaksującego seansu.