Rush

Rush działa jako dramat wyścigowy dla ludzi, którzy chcą silników, napięcia i wyraźnie zarysowanej rywalizacji, a nie sentymentu. Naszym zdaniem jest najsilniejszy, gdy pozostaje na torze i traktuje prędkość, mechanikę i dyscyplinę wokół nich jako cel. Minusem jest to, że biografia jak ta mniej interesuje się zaskoczeniem, a bardziej dynamiką, więc każdy, kto chce luźniejszego portretu postaci, może uznać ją za kontrolowaną do granic sztywności. W praktyce ma charakter wypolerowanego filmu sportowego z widoczną ramą biograficzną. Rush przewyższa ogólną historię o niedocenianym bohaterze, ponieważ wykorzystuje formę biograficzną do zaostrzenia rywalizacji, a nie jej złagodzenia. Odpowiada widzom, którzy lubią kino sportowe z realnymi krawędziami, i pozostawia mało miejsca dla osób szukających szerokiej komedii lub rozległej osobistej sagi.